سورشارژ، واژهای است در زبان فرانسوی و به معنی؛ بارِ بیش از اندازه یا بارِ اضافی (ابژکتیو/ سوبژکتیو)، که حاصل ترکیب “sur” (عمدتا به معنی؛ بَر، فرا، مُضاف بر و…) و “charge”(عمدتا به معنی بار، وزن، عهده، مطالبه و…) است. این واژه هم بمانند بسیاری از واژگان، در اثر تنانده‌شدن زمانمندِ لایه‌های معنایی گوناگون به پیرامونش، به تدریج از پیله‌ی محدود خود، فراتر رفته و در بافتارهای متنوع زبانی ، دگردیسی‌های فراوانی را زیست کرده است.

 بخشی از کارکردهای ثانویه‌ی سورشارژ :

 – افزودن )دانسته/ نادانسته( پی‌درپی المان‌های بصری، روی یک تصویر و تولید (شدن/کردن) آشفتگی بصری. 

– بهای اضافه شده بر چیزی، افزون بر میزان وضع شده.

 – بارگذاری تدریجی، بر انسان، حیوان یا وسیله نقلیه، بیش از حد توانش.

 – تحمیل مداوم بار روانی، جهت عادی سازی وضعیت قبل. 

– چیزی نهاده شده (قرارگرفته / قرارداده) بر چیزی دیگر، به گونه‌ای که تمایز آنها از هم دشوار گردد.

 – بازتولید وضعیت‌های متناقض‌نما، بوسیله‌ی برهم نهی تعاریفی حقیقت‌نما از یک مفهوم، جهت تولید چندمعناییِ مازاد و ایجاد ناخوانایی. 

– برساخت ازدحامی از روایات جعلی، صِرف ایجاد خلل در به رسمیت شمردن تکثر ذاتی روایات از یک رخداد یا بازهی زمانی.

 – مضاعف کردن، جهت تضعیف.

 سورشارژ، مکانیسمی است…

 که هم به نحوی طبیعی و پیشینی، در جهان ذهنی و بیناذهنی وجود دارد. کلاژ ناخواسته‌ی زمانمکان‌ها، (رویدادها، روایات، یادها، خاطرات و…) توسط ذهن، بدون آگاهی از اختلاط صدق و کذب آنها. لغزشی آنی در حافظه که بر خلاف فراموشی طبیعی (کاهش دسترسی به اطلاعات غیرضروری)، در اثر انباشت اطلاعات، بروز می‌کند و می‌تواند منجر به قطع دائم دسترسی به حافظه گردد. (آلزایمر). 

و هم می‌تواند توسط برآیندی از نیروهای آگاه به وجود این مکانیسم طبیعی، جهت کاستن از توان نیروهای متقابل بازتولید شود و مولد نسیان عمومی گردد. 

هوفر حقیقی، بهمن ۹۹